pani marylka

budzę się o świcie

do twarzy w poduszce zbieram dźwięki

zza ściany spod podłogi zza okna z obok

pierwszy odczyt czasu

dziś, po raz pierwszy od tylu lat, odczułam brak roznosicieli mleka

brak długich szybkich rozdzwonionych kroków

brak brzęku parkowania pod klatką

brak protestu butelek podczas rwania skrzynki

brak szorstkiego wizgu po asfalcie

brak dzieńdobrypaniewesołoski! pani marylki

monotonne zamiatanie ulic o trzeciej uspokajająco poprawiało kołdrę

wózek z mlekiem emitował zapach śniadania

rytmicznie wykopywał z wyra 

moja głowa tyka

jakiś tunel pod alpami

świat się kurczy

ciasno trzyma głowę jak imadło

przez uszy w zatoki leje się beton

zimny mokry szorstki gęsty

tężeją gałki, sztywnieją szczęki

beton spływa w rdzeń i dalej po kręgach

kiedy zastygnie zaczną go skuwać

trzeba miejsca na nowy

z szyi wyrasta mi kolano

dwa kolana

kolonia tępych, ślepych i twardych pąkli kolanowych

dzwoni telefon

lord wejder świetlnym mieczem napierdala w kolana

eksploduje wszystko powyżej ramion

nigdy nie rzygam na buty.

układam skorupy na poduszce z kamieni

oczy zbyt powolne żeby zdążyć przed światłem

nocy-mamusiu, uwal się na nim foczym cielskiem

wyduś najmniejszy promyk w najskrytszym zakamarku

mnożą się słowa w głowie, pożerają i wydalają nawzajem bez końca

ładuje wszystkie w worek i topię w stawie

zostawiam jedno małe słowo

kamyk otoczak

dobrze leży w dłoni

zawieszam go w próżni

w idealnym środku pustej wewnątrzczaszki

będę go polerować myślami

jakoś dotrwam do rana

nie wyłączyłam telefonu

winda z flakami rusza na najwyższe piętro

nigdy nie rzygam na buty.

między piersiami pływa mi blizna

konik morski

jeśli go dosiądę świat zamarznie

będę uratowana

Sąsiad, Który Będzie Mordercą

wrócił z pracy

charytatywnie apgrejduje mnie

w znajomości bieżących trendów disko

skoda typu bumboks 200dB wypróżnia się zapętlonymi biełymirozami

konik pływa brzuszkiem do góry

nie rzygam na buty.

sprawczość

jedno słowo na dżajantyliard staje się ciałem

pozostałe to życzenia

pobożne

niepobożne

skrzydełka u nich wiekuiste

archeonirologia

może i dobrze, że nie mam utrwalacza snów

jawa jest dostatecznie intensywna

chociaż czasem

tak bym chciała

przytrzymać choć na chwilę

rew and play

dlatego czasem

po przebudzeniu

udaję, że śpię

omiatam sen z dzieńdobrego pyłu

i skalpelem delikatnie podważam

odkładam na czyste płótno

warstwa po warstwie

nie podnosząc powiek

wystarczy jeden nierówny oddech

jedna wiewiórka na parapecie

jedno miau

żeby spłoszyć wykopalisko

może i dobrze

wolę

nie śpisz już?

szklane góry

matka nie każe podskakiwać do swojego ucha

żeby

może

coś usłyszeć

matka pochyla się i słyszy

była bajka o szklanej górze.

i był smok. smok chmurojad.

poniedziałek

prawie jak w każdy chujowy poniedziałek do fabryki doprowadziły mnie rejdżyki

przez 36 kilometrów byłam zackiem de la rocha i tylko dzięki temu wykrzesałam dostateczną ilość energii by opuścić bolid i dać się wciągnąć w maszynę

miażdżą mnie trybiki, wyplują tak około siedemnastej

drugie śniadanie jak urlop na bali

mówię

słowa tracą terminy ważności

płyną rynsztokami,

unoszą się nad miastem

jak dziurawe reklamówki,

turlają w tunelach

puste puszki.

tylko fekalny słownik zawsze na czasie,

świeży i pachnący.

słowa nic nie znaczą

słowa nie to mają na myśli

słowa sie nie liczą

słowa to tylko słowa

gówno prawda.

Jacaszek Treny