klucz

pani wie,

ile to ja razy zamki musiała wymieniać?

jak nie zapomniał, to zgubił, jak nie zgubił, to wygiął.

albo z tą wodą.

no żeby tyle razy ludzi zalać,

no taki wstyd.

drzewo (stacja druga)

co robią z człowiekiem

co czynią ze swym bogiem w tym człowieku

wyrok ecce homo

kilka uciekających spojrzeń,

więcej chciwych rozrywki,

no krzyżuj

z każdym ruchem pękają na powrót

tężejące w skwarze rany

wtedy ten zapach,

znajomy, bezpieczny

...słońce dziś takie ostre

jak wtedy

tatuś dał mi osiołka

z drewna wystrugał...

gładzi drzewo,

pod palcami oswojona materia

włosy z trocin

pierwszy z dumą wbity gwóźdź

dobre oczy

oprzyj się, nieżywy przyjacielu,

poniesie cię

posadzi

podleje

wskrzesi.

kurz

z wiekiem

ubywa mi

pamiątek

szszu szszu

znowu sabat krawieckich manekinów

cecylia, córeczka krawcowej z kamiennej góry, jak co tydzień

pod deską do prasowania

rozsypuje szpilki i zbiera magnesem

szpilki dzwonią i szeleszczą do taktu

ledwo słychać

manekinom wystarczy

cecylia nie zjada skórek od chleba

wszystkie przechowuje w pudełku po tych bucikach, co kiedyś były lakierkami

białymi

zdarły sie czubeczki i kreda nie pomaga

nie błyszczą już

cisną w palce

aż przed oczami zaczynają kręcić się koła

i takie kolorowe plamy

albo gwiazdki.

z chleba lubi tylko to miękkie. jeśli jest miękkie.

wieczorek integracyjny

zaraz się zacznie.

nawet bibułkowe serwetki drżą do ożywienia

co z tego, że można stracić życie na spoconym czole kierownika drugiej zmiany szwalni 'znój'?

życie. życie! 

metro

dobrze, że są filary

poodychają za tych, co nie mają czasu

i jeszcze popilnują,

żeby się świat nie zawalił

iluzjon

czy każdy myśli, że we wnętrzu śniegowej kuli ciągle tylko pada śnieg?

piec

huty dojrzewają w lawie i wykluwają przez szczeliny ziemskiej skorupki

są spokrewnione z piekłami

ale daleko

wieszak

portier wiekuisty na posterunku

czeka na gościa

nie je, nie pije, nawet siku zapomniał jak się robi

oddycha ile musi, kurz grzeje ile trzeba

hotel zamknięty od 1924 r. od jesieni.

kanikuła

trotuary opalają się, kiedy nikt po nich nie łazi nareszcie

frakcja ruralna opala się od księżyca

zwolennicy urbanii od latarni

technokraci od neonów

alex forrest była biała

tegoroczny śnieg ma mentalność psychopaty

powiedzieć raz takiemu, że jest piękny, czysty, puszysty i nie odpuści

wczoraj się pożegnaliśmy definitywnie

rano obudził mnie pukając w okno w welonie z mgły

i z tym łagodnym, gąbczastym uśmieszkiem rozsmarowanym na płaskim licu

ludzie wychodzą z domu i rozpuszczają się w aurze

zaprogramował wszystkich na podstawowe czynności życiowe

czuwa

kieszeni przestworza

Komórkowy samozapłon, rys. z '88 r.

umieraj, umieraj